همواره از مدیران انتظار میرود چون کار آفرینان رفتار کنند و از کارآفرینان انتظار میرود همانند مدیران عمل کنند دنیای امروز کسب و کار ، ایجاب میکند که مدیران ، ویژگی های کارآفرینی ، فرصت شناسی و تحرک را در خود توسعه دهند و کار آفرینان نیز باید همانند مدیران از نحوه برقراری نظم و ترتیب در امور ، آگاه باشند.
در هر صورت ، این تفاوت ها چقدر واقعی هستند؟ احتمالا بهترین مطالعه در زمینه کارآفرینی مربوط به پیتر دراکر با اثر معروفش با نام « نوآوری و کارآفرینی» است. برخی از موضوعات مطرح شده توسط پیتر دراکر بسیار بخث برانگیز است. او چنین استدلال میکند که کارآفرینان ، سرمایه دار، سرمایه گذار یا کارمند نیستند. به عقیده دراکر ، عنصر اصلی کارآفرینی ،آگاه بودن از نحوه افزودن ، به کار گرفتن و سرمایه گذاری کردن سرمایه است. او در استدلال های خود با قطعیت بیان می کند: کسانی که بتوانند به درستی تصمیم گیری کنند، می توانند کارآفرین باشند و مانند کار آفرینان رفتار نمایند. حال که چنین است، این سوال مطرح میشود که چرا برای مدیران اتخاذ این رفتار های مشکل است، با وجود اینکه به طور مداوم به انجام این امر توصیه میشوند؟
بسیاری در پاسخ به این سوال چنین توجیه میکنند که کارآفرینی با ریسک همراه است. اگر این توجیه را بپذیریم ، میتوانیم بگوییم که همه فعالیت های انسانی مخاطره آمیز است. برای مثال ، میزان ریسک یک تصمیم کارآفرینانه تفاوتی با ریسک یک تصمیم عادی مثل پیشنهاد شغل به یک فرد ندارد
در گذشته کارآفرین این گونه توصیف میشد که « کار آفرین فردی است که منابع اقتصادی را از کسب و کاری با بهره وری پایین تر به کسب و کاری با بهره وری بالاتر و پربازده تر سوق میدهد». این تعریف به ندرت عنصر ریسک را مد نظر قرار میدهد. به عقیده دراکر ریسک پذیری در ذات کارآفرینی مستتر است و « کار آفرین همواره به دنبال تغییر است و به آن پاسخ میدهد و فرصت ها را شناسایی میکند.» واژه کلیدی در این جا « تغییر» است . تغییر ، همواره با این مخاطره همراه است که شرایط ثانویه از شرایط اولیه بدتر باشد. به عنوان مثال وقتی کالای نوآورانه و جدیدی را به بازار عرضه میکنید، اگر موفقیت آمیز باشد، همه چیز به خوبی پیش میرود، اما اگر با شکست مواجه شود، ممکن است منصب خود را نیز از دست بدهید. این منطق در تصمیمات اجرایی نیز مصداق دارد، به طوری که مدیران در عمل به اجتناب از مخاطره تمایل دارند، زیرا پذیرش مخاطره ، فرد مخاطره پذیر را ملزم و متعهد به انجام اقدامات جدید میکند، در حالیکه اجتناب از مخاطره سبب حفظ وضعیت فعلی میشود.
به سوالات زیر پاسخ بلی یا خیر بدهید:
1- آیا شما سعی میکنید که دیگران را هم در داخل و هم در خارج شرکتتان در مورد محصولات و خدماتتان اقناع کنید؟
2- آیا شما با اعمال تهدید ها و چاشلش های واقعی از سوی رقبای جدید و قدیمی، دچار وسواس و واهمه رقابتی میشوید؟
3- آیا شما در دیدگاه ها و اتقادات خود، بسیار صریح هستید؟
4-آیا شما قویا بر کسب و کار و استراتژی کلیدی سازمان تمرکز میکنید؟
5- آیا به سرعت تصمیم گیری و بی درنگ اقدام میکنید؟
6- آیا ابهام را دوست دارید و در موقعیت های نامشخس احساس آرامش میکنید؟
7- آیا قضاوتتان خوب است؟
پاسخ بلی به تمام این سوالات ، صریحا اعتبار کارآفرینی شما را تصدیق میکند. فقط آخرین سوال است که تفاوت مدیران نسل جدید و قدیمی را توصیف میکند. اما تفاوت میان مدیران اجرایی و کارآفرینان مطلق نیست. نسل جدیدی از مدیران اجرایی تصمیمات درست و آنی میگیرند که این موضوع ممکن است منجر به افتی اندک در کیفیت تصمیم گیری شود، اما اتلاف وقت از سوی مدیرانی که با تاخیر زمانی تصمیم گیری می کنند، قطعا قابل جبران نیست، زیرا وقایع سریع تر از سرعت تصمیم گیری مدیران در حال وقوع اند. تمرکز، قاطعیت و مصصم بودن همواره از ویژگی های موثر در کامیابی های کارآفرینان بوده است. مساله اینجاست که بسیاری از مدیران امروز برای غلبه برعدم قطعیت ها بار دیکر به اصول پایه ای مدیریت روی می آورند و بسیاری از مدیران سنتی ، اصول اساسی کارآفرینی را فراموش کرده اند، بنابراین این مدیران باید شیوه های مدیریت درست را بار دیگر بیاموزند.
منبع : مجله تدبیر شماره ۲۲۰
به وبلاگ مدیر 87 خوش آمدید.