
برنامه ریزی استراتژیک یا به عبارت کلی تر مدیریت استاتژیک نگاهی کل گرا، سیستمی، و دور برد به برنامه ها دارد و میکوشد تا راهنمای عمل مدیران در افق هیا زمانی دورتر و حیطه های وسیع تر اجرایی باشد . البته در آغاز شکل گیری برنامه ریزی استراتژیک ، برنامه ها برای دوره های زمانی بلند مدت 3 ساله ، 5 ساله ، و 7 ساله نتظیم میشدند و برنامه هایی که داری پیش بینی های بلند مدت بودند، برنامه هایی کامل تر به حساب می آمدند.
اما با گذشت زمان، به تدریج این مسئله مطرح شد که برنامه های استراتژیک ، ضمن در نظر داشتن افق های زمانی بلند مدت، باید ضمن اجرا بتوانند تغییرات لازم را براساس شرایط جیدید ایجاد کنند و صرفا تابع پیش بینهای قبلی نباشند. به عنوان مثال امروزه سازمان های یادگیرنده ، که قادرند خود را با تحولات محیطی تطبیق دهند و از رخداد های پیرامون خود تجربیان تازه بیاندوزند ، در برنامه ریزی های استراتژیک نقشی موثر ایفا میکنند.
برنامه ریزی استراتژیک به شکل های گوناگون و در قالب مدل هایی مختلف ارائه شده اند که در این قسمت به یکی از متداول ترین آنها اشاره میکنیم. این مدل
( SWOT Strength, Weakness, Opportunity, Treat) نامیده شده و شامل بررسی های نقاط قوت ، نقاط ضعف، فرصت ها و تهدیدات است و عنوان آن از حروف ابتدای این چهار جزء گرفته شده است.
در این مدل دو نوع بررسی صورت می گیرد، یکی بررسی درونی که دربرگیرنده قوت ها و ضعف های داخلی سازمان است و امکان یک ارزیابی دقیق از منابع و محدودیت های سازمان را برای مدیریت فراهم میکند. بررسی دورنی باید با واقع بینی انجام گیرد، بدین معنی که در براورد قوت ها اغراق نشود و ضعف های سازمان را به درستی شناسایی و برنامه ریزی صحیحی را تنظیم و اجرا کند.
بقیه در ادامه مطلب...........
برای آشنایی با سایتی مفید در مورد آنالیز swot کلیک کنید.
برای آشنایی با تکنیک کارت سفید در swot کلیک کنید.