بازارهای سهام و اوراق قرضه
هر فرد یا شرکتی میتواند به دو طریق در یک بازار مالی پول تهیه کند. متداول ترین روش انتشار اوراق قرضه است، مثل اوراق قرضه شرکتها که عبارت است از یک قرارداد دوجانبه که بین وام دهنده و گیرنده وام بسته میشود و به موجب آن گیرنده وام متعهد میشود در زمانهای مشخصی مبالغ معینی را به عنوان بهره پرداخت کرده ، در تاریخ سررسید [1]، اصل مبلغ بدهی را بازگرداند. تاریخ سر رسید اوراق قرضه زمانی است که مدت آن اوراق منقضی میشود. اوراق قرضه کوتاه مدت [2]در زمانی کمتر از یک سال سررسید میشود و اوراق قرضه بلند مدت پس از ده سال یا زمانی طولانیتر به سررسید خواهند رسید. تاریخ سررسید اوراق قرضه بلند مدت پس از ده سال یا زمانی طولانیتر به سررسید خواهند رسید. تاریخ سررسید اوراق قرضه میان مدت [3]بین یک تا ده سال است.
روش دیگر تهیه پول انتشار سهام [4]( حق مالکیت ) است. مثل سهام عادی که دارنده یا صاحب آن در سود خالص و داراییهای شرکت سهیم است ( مقصود از سود خالص این است که مالیاتها و هزینه ها از درآمد شرکت کسر شده اند.). اگر کسی صاحب یک سهم عادی از شرکتی باشد که یک میلیون سهم منشر کرده، او به اندازه یک میلیونیم سود خالص و یک میلیونیم داراییهای شرکت حق دارد. به دارنده چنین حقی ، در زمان های مشخص مبالغی سود تقسیمی [5]پرداخت میشود و این نوع اوراق بهادار بدون سررسید هستند.
عیب عمده سرمایه گذاری در سهام ( به جای اوراق قرضه) این است که سهامدار آخرین مدعی یا ذی نفع شرکت است ، یعنی شرکت نخست باید همه بدهیهایش را بپردازد و اگر چیزی باقیماند به سهامدار خواهد رسید. مزیت اوراق مزبور هم این است که دارنده این اوراق به صورت مستقیم از افزایش سودآوری شرکت یا افزایش ارزش داراییهای آن بهره مند خواهد شد، چرا که اوراق مزبور به صاحب خود حق مالکیت در شرکت را میدهد. دارنده اوراق قرضه از چنین مزیتی برخوردار نیست ، زیرا مبالغ دریافتی وی ثابت است.
به وبلاگ مدیر 87 خوش آمدید.